Twitter logo Linkedin logo Pinterest logo
Logo Stichting Living Daylights

Boerenwijsheid voor de gevel

Op verzoek van de Living Daylights belicht architect Sechmet Bötger iedere maand een daglichtaspect. Dit keer vertelt Sechmet over een slimme gevel.

 

Inner architecture heeft in meerdere gebouwen de verandatypologie ingezet om zo een slimme gevel te maken. Op dit moment ontwerp ik een veranda voor een groot woonhuis in Amsterdam.

 

Ik heb jaren gewoond in een huis met veranda’s uit 1913 in Den Haag vlakbij de zee. Wind regen en kou zijn daar extremer dan landinwaarts. De veranda’s gaven beschutting tegen de wind en kou, hitte en fel zonlicht. Ik had een huis met enkel glas en toch een comfortabel binnenklimaat en heerlijk beschutte buitenruimten. Niet te heet in de zomer en koude werend in de winter.

 

Japanners laten in hun klassieke architectuur binnen altijd overvloeien in buiten. Dat noemen ze Kyokai. Veranda’s’ worden gebruikt om een geleidelijke overgangen te maken, tussen het binnenklimaat en het buitenklimaat. De verschillen tussen onze wensen voor binnen en dat wat buiten aanwezig is, worden gebufferd. De extreme waarden van buiten als het gaat om klimaat en licht worden verzacht door een architectuur van geleidelijke overgangen. Dat heeft vele voordelen.

 

Allereerst heeft een zachte overgang een verbindend vermogen. Buiten lijkt dichterbij. Het uitzicht komt naar je toe. Je voelt je verbonden met je omgeving. Geen harde grens, ik ben hier en jij daar, maar een warm gebaar dat tegelijkertijd openheid en geborgenheid uitstraalt. Daarnaast is het fijn als fel licht gefilterd wordt. Je kunt met dit gedimde licht makkelijk naar buiten kijken zonder dat de contrasten voor je ogen te groot worden.

 

Zomers weert de veranda hitte. De hete zon schijnt niet direct naar binnen en zo zijn er minder hitte-overschrijdingsuren. Het gebouw blijft koeler. In combinatie met nachtelijke natuurlijke ventilatie bespaart dat heel veel energie. Het gebouw voelt van nature comfortabel aan.

 

In de winter fungeert de veranda als buffer. Het huis verliest minder kou omdat ramen en deuren beschut zijn. De lage zon schijnt onder de veranda door en warmt het huis heerlijk op. De zon komt diep in de woning.

 

Onderhoud is eenvoudig. De daadwerkelijke gevelmaterialen gaan langer mee. Ook zij profiteren van het ‘micro-klimaat’ in de veranda. Zij staan minder bloot aan lange, hele natte perioden, extreme hitte of extreme kou. En dat verkleind het onderhoud. Daarnaast is onderhoud en ramen zemen met een veranda een zeer eenvoudige bezigheid. De stijgers zijn niet meer nodig en zo hebben we dus weer een besparing te pakken.

 

Wat mij betreft is de veranda dus een fantastisch gevelprincipe dat we in meer situaties en in allerlei variaties zouden moeten toepassen. Het is gunstig voor mens, gebruik, gebouwklimaat, materiaal, onderhoud en levensduur. Een gevelprincipe gebaseerd op de boerenwijsheid.

 

Meer info: Inner architecture