Twitter logo Linkedin logo Pinterest logo
Logo Stichting Living Daylights

Daglichtaspecten – Daglichtverbetering in een bestaand woonzorggebouw

Op verzoek van de Living Daylights belicht architect Sechmet Bötger daglichtaspecten. Dit keer deel twee over daglicht in woonzorgcentra.

 

Op dit moment werk ik aan een verbouwing van een woonzorgcentrum in Rotterdam. Het gebouw dateert uit de 70-er jaren en is sindsdien een aantal maal verbouwd. De gevel is éénmalig aangepakt en nog in een prima staat van diensten. Intern in het gebouw zijn door de jaren heen diverse aanpassingen gedaan. Met als gevolg dat er nu een zeer grootschalige opzet is.

 

Woonpleintjes
Bewoners wonen met twintig medebewoners op een plein. Voor dementerenden is dat te veel. De meeste somatische patiënten vinden dat wel gezellig. De facilitaire voorzieningen zijn over de hele verdieping verspreid met als gevolg dat er veel over de verdiepingen wordt gelopen en dat duurzame verpleeg- en aandachtsminuten verloren gaan.

 

Nu is de organisatie hard bezig om alles kleinschalig in groepen van tien te gaan organiseren. En dat lukt al aardig goed. Enkel werkt het gebouw nog niet mee om deze kleinschalige zorgvisie te ondersteunen.

 

In aanvang ben ik gevraagd om te helpen met de selectie van de nieuwe meubels. Maar toen we aankwamen op ‘de woonpleintjes’ kwamen we er al snel achter dat alleen meubels de zorgorganisatie niet zouden helpen.

 

De woonpleinen zijn namelijk donker omdat er weinig daglicht binnenkomt. En het is er somber omdat de plafonds heel laag zijn en de verlichting niet afdoende is. Daarnaast is het niet leuk als je niet naar buiten kunt kijken.

 

Puzzel
We zijn toen workshops sessies gestart met bewoners, familie van de bewoners, verpleging, cliëntenraad en management aan 1 tafel. En zo zijn we er achter gekomen wat de echte behoefte is.

 

Natuurlijk hebben we ook grondig ons architecten ‘puzzelhuiswerk’ gedaan. En gekeken hoe we de woonkamers die nu voor tachtig procent inpandig liggen weer ‘uitpandig’ konden maken.

 

En dat is gelukt. Met als resultaat dat nu alle facilitaire voorzieningen inpandig liggen. De woonkamers liggen aan de zonnige gevels met uitzicht en balkon. De woonkamers zijn per tien bewoners georganiseerd en het facilitair per twintig bewoners.

Zo ontstaat er een opzet die aansluit op de exploitatie en de zorgvisie. Een opzet waarin heel praktisch gewerkt kan worden en alle aandacht en tijd zoveel mogelijk aan de patiënt gegeven kan worden.

 

En is dit realiseerbaar? Ja, begin volgend jaar start de bouw. Er komt een chirurgische verbouwing waarin de bewoners in het pand blijven wonen. Er zijn in totaal van de 114 bewoners 30 bewoners die een nieuwe woning krijgen op een andere plek in het gebouw. Een verhuizing die in een dag plaats kan vinden.

 

Bij deze organisatie leeft het besef dat daglicht van groot belang is voor het welbevinden van hun bewoners. En zo is er een hele mooie opzet ontstaan waarbij kleinschalig wonen voor dementerende en somatische bewoners is gecombineerd met een hele grote daglichtverbetering.

 

En zo is er wederom een bewijs dat er nog veel te verbeteren valt als we bestaande gebouwen en hun gebruik goed analyseren en daglichtverbetering als uitgangspunt nemen.